ลิขสิทธิ์ภาพประกอบ+กฏหมายไร้กังวล(ตอน 2)

posted on 17 Jul 2008 14:08 by shewhohasnofate

แรกๆ.. ก็เคยคิดนะว่า เอ๊ หรือว่าดวงเรามันจะไม่เหมาะกับทำงานภาพประกอบแล้วว้า.. ตลอดปีนึงที่ผ่านมานี่ซวยสุดๆ ทำงานแก้แล้วแก้อีกเป็นเดือนๆก็ไม่ได้ตังสักที เล่าให้เพื่อนฟังมันก็ด่า ว่าเป็นความผิดเราเองนี่แหละ ที่ปากหนักไม่ยอมทวง.. ก็เข้าใจอะนะว่าเราก็มีส่วนผิด แต่ว่าไอ้เรื่องประสบการณ์โดนโกงนี้เอาไว้ว่ากันทีหลังดีกว่า ขืนเล่านี่สามวันแปดหน้าก็ไม่จบ

อ.เซีย ไทยรัฐแกก็มาเล่าให้ฟังค่ะว่า แกเจออะไรมาบ้าง แกก็บอกว่าเรื่องทำงานรัฐบาลนี่ใช่เลย เป็นอย่างนั้นแหละ งานแกดังจนเค้าเอาไปพิมพ์อะไรเทาไหร่ๆแกก็ไม่ได้เงินเพิ่มอะไรหรอก เงินทุกอย่างเป็นของรัฐบาลหมด เพราะกฎหมายมันว่าไว้อย่างนั้น แต่ว่าสิ่งที่แกได้ตอบแทนมาก็คือชื่อเสียงและการเคารพเนื่องจากเป็นคนทำงานให้รัฐไงคะ

..แต่มีอยู่ครั้งหนึ่ง.. มีคนชื่นชอบงานแกมาก ก็เข้ามาติดต่อและเริ่มด้วยการชื่นชมว่างานแกดี อ่านสนุก ชอบเรื่อง ฯลฯ .. แล้วก็ขอให้เขียนการ์ตูนให้เรื่องนึง(เป็นการว่าจ้าง)

เขาบอกให้แกวาดเนื้อเรื่องแบบเดิมนั่นแหละค่ะ.. แต่ให้เปลี่ยนตัวละครเป็นแบบอื่น..

อ.เซียแกก็ตอบว่า ลองไปถามคุณชัย ราชวัตรนะ (ผู้เขียน: ผู้ใหญ่มากับทุ่งหมาเมิน) ว่าถ้าให้แกเขียนเรื่องใหม่ เรื่องเหมือนเดิมหมดทุกอย่าง แต่เปลี่ยนตัวละครแกจะทำไหม ถ้าคุณชัยราชวัตรทำ เค้าก็รับ.

ตลกดีนะคะ บอกว่าชื่นชมผลงานแต่ขอให้ทำอีกแบบ.. (ทำไมไม่บอกตรงๆไปเลยล่ะว่า โห วาดรูปเก่งจัง คงจะวาดรูปอะไรก็ได้สินะ งั้นวาดไอ้นี่ๆๆๆให้หน่อยสิ)

ก็เคยเจอกรณีอย่างนี้บ่อยๆเหมือนกัน แรกๆก็เซ็ง แต่พอมาได้ยินอ.เซียเล่าก็สบายใจละ ขนาดท่านมีชื่อเสียงขนาดนั้นยังเจอ เราจะโดนบ้างก็คงไม่แปลกหรอก

หลังจากท่านวิทยากรทั้ง4-5คนเล่าเรื่องประสบการณ์ตัวเองจบแล้ว เราก็ออกไปถามคำถามค่ะ โดยที่เขาจะเอาไมค์ไปวางตรงทางเดิน ใครใคร่ถามก็ลุกออกมาเดินไปกลางฝูงชนแล้วประกาศไปเลยค่ะ ว่าตัวเองเป็นใครมาจากไหนต้องการอะไร

...ตามธรรมชาติของนักเขียนการ์ตูนแล้ว น้อยคนนักค่ะที่จะกล้าสู้สาธารณชน

(ตอนถามขางี้สั่นกั่กๆๆๆ แอร์ก็แรง หนาวก็หนาว เขินก็เขิน นึกถึงวิชาโต้วาทีสมัยเรียนขึ้นมาเลยเชียว)

เราถามคำถามไปว่า ผู้จัดพิมพ์มักจะอ้างว่าตนพิมพ์ได้น้อย ขายได้น้อย จึงให้ค่าต้นฉบับเราไม่มาก จะมีวิธีไหนที่เราจะรู้ได้ว่าเขาพูดจริงหรือเอาเปรียบเราอยู่?

คำตอบคือ เราต้องรู้ระบบค่ะ เขาบอกเขาจะพิมพ์เท่าไหร่อะไรยังไง เขาจะได้มากน้อยยังไง รู้ไว้ไม่เสียหลาย แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น อ.เซียแกจำได้ค่ะว่าเราเขียนการ์ตูนcomic แกก็บอกว่าการ์ตูนไทยเนี่ยขายได้น้อยจริง เพราะเรามีตลาดยักษ์ใหญ่คือสู้กับญี่ปุ่น ถึงคนจะเริ่มเบื่ออ่านการ์ตูนญี่ปุ่น การ์ตูนเกาหลีก็เข้ามาตีตลาดแล้ว แถมหลังๆนี่การ์ตูนจีนกำลังจะมาอีก เพราะฉะนั้นที่สำนักพิมพ์บอกว่ากาการ์ตูนไทยขายได้น้อย ขายแล้วขาดทุน เขาไม่โกหกหรอกค่ะ

สิ่งที่เราทำได้ก็คือ ตกลงกับทางสำนักพิมพ์ให้ชัดเจนว่า หากเราทำกำไรให้เขาได้จริง ก็ขอให้เขาเพิ่มเปอร์เซ็นต์ให้เราด้วย ได้มากได้น้อยเท่าไหร่ก็ว่ากันไป
การ์ตูนไทยตอนนี้ยังคงอ่อนแอและขาดบุคลากรอยู่ แต่ถ้าเทียบกับสมัยก่อนแล้วถือว่าเพิ่มขึ้นมากแล้วนะคะ อคติของผู้ปกครองที่มีต่อการ์ตูนก็ค่อยๆลดลงเยอะ(เมื่อก่อนเห็นลูกอ่านการ์ตูนนี่เผาทิ้งโลด)