Mi casa - Ma maison

เมื่อประมาณอาทิตย์ก่อน.. น้องสาวเดินเอาจดหมายมาให้ จ่าหน้าซองถึงคุณนัทชา มาจาก"กรมทรัพย์ิสินทางปัญญา"

ในใจเราก็นึก ตาย..าละเว้ยกรุ ไปทำอะไรผิดกฏหมายป่าววะ ชั้นไม่ได้หนีภาษีน้าา .. แต่พอเปิดซองออกอ่านดูก็ถึงได้รู้ว่า ออ เ้ค้าเชิญไปร่วมสัมมนาเรื่องลิขสิทธิ์ภาพประกอบหนังสือ ได้อยู่ๆ ช่วงนี้ก็ไม่ได้ยุ่งมากแล้วก็เป็นเรื่องที่ควรจะรู้ไว้ ..เป็นเกราะคุ้มภัยสำหรับคนทำงานฟรีแลนซ์(ที่โดนโกงเป็นนิจ T T)

งานสัมมนาครั้งนี้จัดที่ศูนย์ประชุมสิริกิติ์เมื่อวานนี้เองค่ะ บุคคลส่วนใหญ่ที่มาร่วมฟังก็จะเป็นเจ้าหน้าที่จากทางสำนักพิมพ์ นักเขียน นักวาดภาพประกอบ นักเขียนการ์ตูนฯลฯ รวมไปถึงคนที่ทำธุรกิจส่วนตัวก็มานะคะ วิทยากรก็มีแต่คนดังๆทั้งนั้น เช่น ครูชีวัน วิสาสะ (นักเขียนภาพประกอบหนังสือเด็กชื่อดัง ผลงานตัวอย่าง: ยายเช้ากระดุ๊กกระดิ๊ก) เ้จ้าของสำนักพิมพ์ห้องเรียน (ชื่ออะไรจำไม่ได้แล้วค่ะ >.<) อาจารย์เซีย ไทยรัฐ ที่เขียนการ์ตูนการเมืองให้หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ และผู้เชียวชาญจากสำนักงานกฎหมาย อีกมากมาย...

ช่วงแรกจะเป็นการบรรยายถึงกฎหมายลิขสิทธิ์ ตอนแรกตั้งท่าจะหลับกับเพื่อนแล้วว.. แต่พอฟังไปก็ฟังมา ก็ได้สาระอะไรมากมายที่ไม่เคยรู้มาก่อน เช่น ถ้าทำงานให้กับรัฐบาลเนี่ย ไม่ว่าจะมีสัญญาหรืออะไรก็ตาม ลิขสิทธิ์ก็เป็นของรัฐบาล (ถึงเ้ึราจะดังแค่ไหน เค้าจะเอาไปพิมพ์เป็นล้านเล่มอย่างไร ก็เป็นของเค้าหมดอะค่ะ เราได้แค่ค่าแรงตอนแรกเท่านั้น) หรือ คนทำสื่ออนาจาร กฎหมายไม่คุ้มครองลิขสิทธิ์นะคะ (เคยมีกรณีเจ้่าของหนังโป๊มาฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยทำก๊อปปี้หนังเค้า แล้วก็ต้องคอตกกลับไปเพราะ ศาลบอกว่า ศาลไม่คุ้มครองสื่อลามกอนาจารค่ะ..

...เพราะฉะนั้น ใครคิดจะเขียนเฮนไตขายในประเทศ ก็คิดกันดีๆหน่อยนะ

บรรยายเรื่องกฎหมายกันเสร็จแล้วก็มีช่วงเบรกให้ถามคำถามกัน มีคุณพี่คนนึงขึ้นมาถามคำถาม แกทำเวบไซท์ stock photo ประมาณว่าเก็บไฟล์รูปสวยๆให้คนมาโหลดเอาไปใช้นะค่ะ ปัญหาของแกก็คือ ชอบมีคนเอารูปในเวบแกไปฟรีๆ(ปกติต้องจ่ายเงิน) แล้วพอแกไปโวย ฝ่ายนั้นกลับบอกว่า ไม่ทราบว่าเป็นภาพมีลิขสิทธิ์...

เีิรื่องของเรื่องคือ สิ่งของหรืออะไรเนี่ยนะคะ มันวางไว้เฉยๆ ไม่ใช่ว่ามันไม่มีเจ้าของ เห็นขวดน้ำวางไว้เราอยากกิน ใช่ว่าเราจะไปหยิบมากินได้เลยซะหน่อย

คุณพี่คนนั้นเค้าก็ไม่อยากจะฟ้องไงคะ เพราะว่ามันเสียทั้งเงินและทั้งเวลา แล้วอีกฝ่ายก็ใช่ว่าจะเป็นคนร่ำรวยมาจากไหน เหมือนไปรีดเลือดเอาจากปู งานนี้ผู้เชี่ยวชาญเลยตอบว่า- เขียนแปะบนหน้าเวบตัวใหญ่ๆเลยค่ะ ว่า.. ของซื้อของขาย จะเอาไปใช้ต้องจ่ายตังนะ(เฟร้ย) ไม่ได้ให้กันฟรีๆ

แต่ว่ากฎหมายก็ไม่ได้เคร่งถึงขนาดว่า จะหยิบจะจับงานใครเอาไปเผยแพร่ที่ไหนไม่ได้เลยนะคะ ทำได้ค่ะ แต่แค่เพิื่อสำหรับตัวเอง ไม่ได้ทำการค้า.. แบบว่าแปะเลคช่งเลคเชอร์อะไรแบบนั้น หรือถ้าจะเอารูปมาจากเวบไหนของใคร ก็ต้องขออนุญาตเขาก่อน..

การนำผลงานของผู้อื่นไปเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาติจากเจ้าของก่อน(ไม่ว่าเจ้าของจะจดลิขสิทธิ์หรือยัง) ถือเป็นการละเมิด โทษจับปรับไม่เกิน3หมื่นบาท แต่ถ้าทำเพื่อการค้าขายละก็ โทษx2ค่ะ

อ้อ.. ในกรณีงานศิลปะ ผลงานที่ศิลปินเป็นผู้สร้างสรรค์ จะเผยแพร่ออกไปแล้วหรือไม่ก็ตาม หากว่าไม่ได้เขียนสัญญาตกลงไว้ว่าขายลิขสิทธิ์ให้ใครอื่น ถือว่าลิขสิทธิ์นั้นเป็นของศิลปินผู้นั้นนะึคะ

...... ผ่านสัมมนาช่วงแรกไป ถึงเวลาซํดโฮก.. (ของว่างเป็นคัพเค้กบลูเบอรี่+น้ำชา.. ก็โอนะเพราะไม่ได้กินข้าวกลางวันมา ตอนหิวๆเนี่ย เอากระดาษ ดินสอยัดปาก ยังอร่อยเลยมั้ง)

ช่วงหลังต่อจากนี้ีนี่แหละค่ะที่เป็นช่วงมันส์.. เป็นเหล่านักเขียนภาพประกอบ เจ้าของสำนักพิมพ์ มาแชร์ความคิดเห็นและประสบการณ์กัน

edit @ 17 Jul 2008 13:51:06 by Shewhohasnofate